نمودار Use Case یکی از پرکاربردترین نمودارهای UML است که برای نمایش تعامل بین کاربران (Actors) و سیستم استفاده میشود. این نمودار دیدگاهی بیرونی از سیستم ارائه داده و نیازمندیهای عملکردی را بدون ورود به جزئیات فنی نشان میدهد.
Actor (بازیگر)
نماینده کاربر، سیستم خارجی یا موجودیتی که با سیستم تعامل دارد. به صورت شکل انسان نمایش داده میشود.
Use Case (مورد کاربرد)
یک عملکرد یا سرویس خاص که سیستم ارائه میدهد. به صورت بیضی نمایش داده میشود.
System Boundary (مرز سیستم)
مستطیلی که محدوده سیستم را مشخص کرده و Use Caseها درون آن قرار میگیرند.
Association (ارتباط)
خط ساده که Actor را به Use Case مرتبط وصل میکند.
انواع روابط در Use Case:
- Include (شامل): رابطهای که نشان میدهد یک Use Case حتماً شامل Use Case دیگری است. با خطچین و stereotype
<<include>>نمایش داده میشود. - 🔀 Extend (گسترش): رابطهای اختیاری که نشان میدهد یک Use Case میتواند در شرایط خاصی Use Case دیگر را گسترش دهد. با خطچین و stereotype
<<extend>>نمایش داده میشود. - 🔺 Generalization (تعمیم): رابطه ارثبری بین Actors یا بین Use Cases. با فلش مثلثی توخالی نمایش داده میشود.
مثال عملی: سیستم بانکداری آنلاین
Actors: مشتری، کارمند بانک، مدیر سیستم
Use Cases:
- مشتری → ورود به سیستم، مشاهده موجودی، انتقال وجه، پرداخت قبض
- کارمند بانک → ثبت مشتری جدید، تأیید تراکنشهای بزرگ
- مدیر سیستم → مدیریت کاربران، مشاهده گزارشها
- «انتقال وجه»
<<include>>«بررسی موجودی» - «ورود به سیستم»
<<extend>>«احراز هویت دو مرحلهای» (در صورت فعال بودن)